Zrozumieć schizofrenię

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Schizofrenia jest biologiczną chorobą mózgu, która „opada i płynie”. Okresy nazywane „ostrymi nawrotami” występują, gdy pacjenci doświadczają uczucia, które są dodatkiem do ich zwykłego repertuaru uczuć. Ponieważ są one dodane, określamy je jako „pozytywne” symptomy. Są to omamy, urojenia i nieporozumienia myślowe, które okresowo powracają i wyzwolone są przez czynniki stresogenne.

Choroba przeplatana jest okresami, podczas którego pacjenci często doświadczają objawów „negatywnych”. Jest to zanikanie normalnego repertuaru uczuć, takie jak utrata zainteresowań, utrata energii, utrata humoru. Ogólnie, stan objawów „negatywnych” nie da się łatwo naprawić. Wymaga to pomocy psychologicznej oraz stosowania leków takich jak: klozapina, risperidon, olanzapina, perazyna, flufenazyna, haloperidol, chlorpromazyna.

Halucynacje

Halucynacje to fałszywe postrzeganie, nieścisłości, które wpływają na nasze zmysły i pozwalają nam usłyszeć czy też zobaczyć smak, dotyk a nawet zapach. W ostrej fazie schizofrenii, pacjenci mogą słyszeć głosy, których nikt inny nie słyszy. Czasami słyszą odgłosy, kliknięcia lub słowa bez brzmienia.

Sami chorzy jak i ich bliscy powinni rozpoznać halucynacje jako objawy choroby. Dyskusje na temat ich obiektywnej prawdy i wiarygodności nie powinny być dyskutowane. Doświadczenie jest prawdziwe i bardzo żywy i musi być zaakceptowane jako takie. Próby ustawienia osoby by myślała, że nic się nie dzieje powoduje wzrost napięcia i złe uczucia. Samo zauważenie halucynacji pomaga zidentyfikować chorego jako specjalnego pacjenta.

Urojenia

Urojenia to fałszywe przekonania lub błędne interpretacje wydarzeń i ich znaczeń. Na przykład- osoba może przypadkowo nie mieć biletu w metrze i zostać zatrzymanym i stwierdzić, że jest to spisek rządu, by go nękać. Chory może być obudzony przez hałas od sąsiadów i może zdecydować, że jest to celowa próba przerwania jego snu. Każdy chory dąży do personalizacji i błędnie interpretuje wydarzenia, szczególnie w okresach stresu lub zmęczenia.Przez takie myślenie schizofrenik rozwija w swojej głowie myśli o dalszej nieufności lub gniewu.Rodziny i przyjaciele muszą najpierw zdać sobie sprawę, że urojenia są wynikiem choroby. Chociaż trwałe urojenia mogą być irytujące, należy unikać reakcji emocjonalnych w postaci zaczepki.

Mówienie bzdur

Występuje zazwyczaj wtedy, gdy człowiek znajduje się w aktywnej fazie choroby. Może ponownie pojawić się czasami, gdy leki są zbyt słabe lub stres jest zbyt wysoki. To co pacjent mówi, staje się niezrozumiałe dla ludzi wokół niego ponieważ zdania są niezwiązane ze sobą, albo cała opowieść nie ma żadnego sensu. Słowa mogą mieć specjalne znaczenie w schizofrenii, ponieważ mogą wywołać prywatnych skojarzenia. Na przykład „psychiatria” może brzmieć jak „westchnienie drzewa” i temat może przełączyć się nagle z dyskusji psychiatrii do dyskusji o mistycznych drzew. Niektóre słowa mogą być unikane przez chorych, ponieważ brzmią surowie lub źle. Czasami intonacja jest zmieniana z podobnych powodów. Samo mówienie bzdur jest frustrujące dla otoczenia.

Przemoc lub agresywne zachowanie

Nie jest to prawdę mówiąc objaw schizofrenii, ale kiedy występują, zazwyczaj są w połączeniu z halucynacjami, urojeniami i pomieszaniem myśli. Przemoc i agresywne zachowanie jest wyzwalane przez stres i ustępuje, gdy leki przeciwpsychotyczne są podawane w odpowiednich ilościach. Brutalne zachowanie jest znacznie częstsze w zaburzeniach psychicznych, które nie mają nic wspólnego ze schizofrenią. Przemoc wobec innych jest często wynikiem błędnej interpretacji ich intencji i powstałemu niepokojowi. Osoba w ostrej fazie schizofrenii może może z tego podrażnienia i błędnej interpretacji wpaść w furię.Pozwól schizofrenikowi na trochę prywatności i dystans. Nie można dać się zastraszyć przez niego. Należy podjąć wszelkie niezbędne środki dla zapewnienia bezpieczeństwa wszystkich z otoczenia chorego. Może to wymagać pomocy od przyjaciół i sąsiadów a nawet interwencji policji.Dobrym wyjściem jest zwrócenie się do terapeuty o wskazówki- jak pomóc pacjentowi rozwinąć samokontrolę.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*